Resonate with your true potential   

Spiritual growth through dance, meditation and yoga

Blog

overzicht:  volledig / samenvatting

In dialoog met de pijn in mijn lichaam

Geplaatst op 8 februari, 2020 om 15:15 Comments reacties (1)

 

8 feb 2020

Als je verdriet en pijn niet omarmt, kun je ook licht en liefde niet in alle volledigheid omarmen. Er is en deel in mij wat veel verdriet heeft. Ik verlang ernaar dit te omarmen, het uit te nodigen en het er te laten zijn. Het zit op mn hart. Het is een pijn rondom mijn reachterschouder en lager waarvan ik dacht dat het een deel van mij was voor altijd. Nu besef ik dat het mijn hart regio is waar emotionele en dus fysieke verkramping zit. De ervaringen zullen altijd een deel zijn van mij, maar de manier waarop ik ze beschouw kan veranderen. Ik kan ze zien als een geschenk waardoor ik contrast kan ervaren (licht en donker) waardoor ik leer de andere kant van het spectrum diep kan waarderen. Ik wil een dialoog aan gaan met deze pijn.. Er is een jongere versie van mijzelf die zich vastklampt in deze regio.. Een dialoog met deze energie in mijn lichaam

Hoi eline ben je daar?

ja..

ik wil graag naar je kijken, mag dat?

ik wil mezelf liever niet laten zien.. want ik ben niet mooi genoeg. Ik ben donker en zwart..

Ik ben hier, voor jou, zonder oordeel. Ik heb je zo lief.. misschien is het moeilijk om de schooheid te zien door de donkerte heen, maar weetje? ik ben licht én donker. Zonder donker bestaat licht niet. Zonder de lichte achtergrond bestaan deze donkere letters niet. Donker en licht zijn allebij even schoon en nodig.. Jij bent zo'n belangrijk en gewaardeerd deel van mij.

Daarvan moet ik huilen... Ik heb dat zo nodig om te horen..

Schoonheid zien is een perceptie. Het is een keuze om het te zien of niet. Ik kan je een spiegel voorhouden.. Want jij ben mij. En ik wéét dat alles in mij liefde is. De samensmelting van licht en donker is waar alles uit bestaat.

Mag ik er zijn dan? ik ben zo bang..

Waar ben je zo bang van?

Dat er iemand komt die mij het gevoel geeft dat ik teveel ruimte inneem, in de weg zit.

Wat voor emotie onstaat er dan in je?

Dat ik waardeloos ben.. Dat ik dom ben en me maar doorzichtig moet maken omdat dat de enige kleur is die bij me hoort.

Wat doe die emoties met je?

Die doen zo een pijn.... Want ik wil zo graag mooi zijn en bijzonder..

Waar voel je die pijn?

In mn nek en in mn schouder en aan de reacherkant van mn borstkas aan de voorkant en de achterkant.

Je hart...

.... ik heb hartzeer

waar verlangt je hart naar?

Gezien te worden, begrepen, omarmt in warmte en oordeelloosheid, vastgehouden worden in warmte in de wetenschap dat die warmte er altijd zal zijn. Koestering die me laat weten dat ik er mag zijn en bijzonder ben. Dat er niets is wat ik hoeft te doen voordat ik dat verdien.

Lieverd wat mooi dat je dat zo kan zeggen.. Weetje? Ik kan je geven wat je nodig hebt.

Hoe weet je dat, kan ik je vertrouwen?

Ik leef vannuit de diepe wetenschap dat ik gedragen word door de bron van het leven. Deze bron drukt zich uit in alles om me heen. Zo schoon, in licht en donker. Ik ben een uitdrukking van deze bron. Het hart van die bron is pure liefde. Kijk maar om je heen, naar de poezie van de natuur. Deze bron is de energie die een bloem moeiteloos laat bloeien. Deze bron is wat mijn hart laat kloppen. Deze bron is in mij. En in jou. Als ik naar jouw kijk in deze wetenschap ben jij de nacht van mijn dag. Zou het daglicht je niet gekmaken als het zich niet zou afwisselen met de nacht? Jij mag er zijn. Het is belangrijk dat je ziet hoe waardevol je bent. Je hoeft niet de verkrampen. Verzacht in vertrouwen, geef je over, want jij bent diegene die je kiest te zijn. Als jij kan kiezen. Wat zou jij jezelf dan geven?

Ik zou mijn hart geven wat zij verlangt.

En Eline.... Kan jij kiezen?

In de ware wetenschap dat ik een uitdrukking ben van de bron, en dus de kracht van het leven in mij draag: JA, IK HEB DE KRACHT OM TE KIEZEN!

 

 

Ik geef mijn hart wat het verlangt.

Ik zie jou, ik begrijp jou. Ik omarm je met zoveel warmte. Ik weet dat deze warmte er altijd zal zijn. want de warmte van de bron is in mij, en die is tijdloos. Ik koester je, lieverd je hoeft je niet af te vragen of je er mag zijn. Want je bent er. Dat is alle rede. Er is niemand die jou toestemming hoeft te geven om er te zijn. Er is niemand die jou kan vertellen of je iets verdient of niet. Een ander kan je dat alleen laten voelen al jij kiest dit met je mee te laten resoneren.

Op het moment dat wat een ander je zegt je hele rust verstoord, is dat eigenljik een kado. Het wijst je namelijk op daar waar er een onbewuste overtuiging in jezelf zit over wie je zelf bent. Als iemand tegen je zegt: Jij bent een moordernaar. Dan is dat niet prettig om te horen, maar het doet niets aan je overtuigig van je eigenwaarde. Je kan het helemaal bij de ander laten. Want je hebt een diep weten dat dat niet zo is. een ander heeft niet de macht om jou het gevoel te geven dat je er niet mag zijn, dat je waardeloos bent of dat je teveel ruimte in neemt. Deze macht is er enkel als ik dat toelaat en er iets is in mij wat meetrilt met deze gedachte. Als ik leef vannuit een diep weten, dat wie en wat ik ben enkel omdat het is, alle waarde heeft die ik verlang. Dan kan heeft wat een ander zegt en doet geen macht over jouw ervaring van vrede.

 

 


Rss_feed